Bahagi 2: Ang Dambuhala sa Karagatan<\/b><\/p>\n
Bumutas sa aking baga ang tumutusok na lamig ng tubig-dagat. Madilim, maalat, at walang tigil sa paghila sa amin pailalim ang malalakas na alon. Sa kabila ng panlalabo ng aking paningin, iisa lang ang pumasok sa isip ko: iligtas si Mia<\/i>. Gamit ang huling patak ng aking lakas, buong higpit kong binuhat ang anak ko paitaas upang manatiling nakalutang ang kanyang mukha.<\/p>\n
“Mama! Natatakot po ako!” pumipiyok at nasasakal na iyak ni Mia habang pilit na humihinga.<\/p>\n
Sa itaas ng deck, umalingawngaw ang halakhak ng mga bisita kasabay ng matinis na tawa ng aking ina. Para sa kanila, isa lamang kaming palabas\u2014isang maruming basurang sa wakas ay naitapon na sa tamang lagayan.<\/p>\n
Ngunit lumipas ang dalawang minuto, at biglang nayanig ang buong pantalan.<\/p>\n
Isang nakatutulig na busina ng barko ang bumasag sa hangin, sapat upang magpabasag ng mga baso ng champagne sa deck ng aking pamilya. Dumilim ang paligid hindi dahil sa gabi, kundi dahil sa isang dambuhalang anino na humarang sa liwanag ng buwan. Isang ultra-luxury super yacht\u2014na may habang mahigit tatlong daang talampakan, pininturahan ng kulay itim at pilak, at nagtataglay ng sariling helipad\u2014ang buong bagsik na dumaong sa mismong tabi ng maliit nilang inuupahang barko. Ang logo sa gilid nito ay pamilyar sa buong mundo: ang sagisag ng Sterling Global Empire.<\/p>\n
Bago pa man makapagsalita ang sinuman, tumalon mula sa super yacht ang anim na elite private divers. Sa loob ng ilang segundo, mahinahon at propesyonal kaming iniahon mula sa nagyeyelong tubig.<\/p>\n
Nang mabalot kami ng makakapal na telang cashmere sa deck ng higanteng yate, bumukas ang pinto ng grand cabin. Lumabas ang isang lalaking may tindig na animo’y hari ng buong mundo\u2014nakasuot ng pasadyang tailored suit, matikas, ngunit ang mga mata ay nag-aapoy sa purong poot.<\/p>\n
Si Alexander Sterling. Natapos na ang kanyang digmaan, at bumalik siya para sa amin.<\/p>\n