Part 2: Ang Lihim sa Likod ng Kurtina<\/b><\/p>\n
Nang sumara ang pinto at tuluyang lumayo ang mga yabag ni Rafael, dahan-dahan kong iminulat ang aking mga mata. Walang luhang pumatak. Sa halip, kinuha ko ang maliit na recorder na nakatago sa ilalim ng aking unan\u2014ang bawat salita, bawat bulong, at ang mismong pag-amin ng kanyang kasakiman ay malinaw na naitala.<\/p>\n
Hindi nagtagal, bumukas muli ang pinto. Pumasok si Atty. Manuel, ang pinagkakatiwalaang punong abogado ng aming pamilya sa loob ng tatlong dekada, kasama ang aking personal na doktor. Walang bakas ng lungkot sa kanilang mga mukha\u2014tanging seryosong determinasyon.<\/p>\n
“Amanda, maayos ba ang lagay mo?” tanong ng doktor habang inaayos ang IV drip na naglalaman lamang ng mga bitamina at gamot pampalakas.<\/p>\n
“Mabuti ang pakiramdam ko, Doc. Hinding-hindi ako mamamatay para sa isang tulad niya,” sagot ko habang dahan-dahang umuupo.<\/p>\n
Ang buong eksena ay isang palabas. Limang buwan bago ang araw na ito, nadiskubre ko na unti-unti akong nilalason ni Rafael sa pamamagitan ng maintenance tea na personal niyang inihahanda para sa akin araw-araw. Nang mapansin ko ang kakaibang amoy, agad kong ipinasuri ang inumin sa isang pribadong laboratoryo. Natuklasan doon ang mabagal ngunit nakamamatay na kemikal.<\/p>\n
Sa halip na komprontahin siya agad, nakipagtulungan ako sa aking doktor upang pekein ang mga pagsusuri. Pinalitan ko ang lason ng ligtas na sangkap, ngunit nagpanggap akong unti-unting nanghihina upang mahulog siya sa kanyang sariling bitag.<\/p>\n
“Atty. Manuel, handa na ba ang lahat ng dokumento?” tanong ko.<\/p>\n
“Lahat ay plantsado na, Amanda,” tugon ng abogado sabay abot ng isang makapal na folder. “Ang pre-nuptial agreement, ang mga ebidensya ng paglustay niya sa mga pondo ng shipping lines, at ang mga kuha ng surveillance camera kasama ang kanyang kabit.”<\/p>\n
Tiningnan ko ang mga larawan. Si Rafael, masayang kasama si Chloe\u2014ang dating sekretarya na ipinakilala niya sa akin bilang isang malayong kamag-anak. Nakangiti sila habang pumipili ng mamahaling mansyon na bibilhin gamit ang pera na inaakala nilang mamanahin.<\/p>\n
“Magpakasaya muna kayo,” bulong ko sa hangin. “Dahil ang tatlong araw na binigay ng doktor ay hindi para sa akin… kundi para sa kalayaan mo sa kulungan.”<\/p>\n
\n