PARTE 2: ANG LIHIM SA LIKOD NG BELO AT ANG PAGHIHIGANTI<\/b><\/p>\n
Nanginginig ang aking mga kamay habang nakaupo ako sa malamig na marmol na sahig. Tinitigan ko ang makikinis at mapuputing binti na nasa aking harapan. Walang kulubot, walang ugat na litaw, at walang anumang bakas ng katandaan. Hindi iyon katawan ng isang animnapung taong gulang na babae. Ang boses na kanina lamang ay garalgal at mahina ay biglang nagbago nang marinig ko ang isang mahinang halakhak\u2014isang boses na malambing, mataginting, at malinaw na pag-aari ng isang dalaga.<\/p>\n
Dahan-dahang itinaas ng babae ang kanyang dalawang kamay. Hinawakan niya ang makapal na belo na bumabalot sa kanyang ulo at marahang inalis ito kasama ang isang makapal na silicone prosthetic mask na nakadikit sa kanyang leeg at mukha. Nang mahubad ang lahat ng balatkayo, bumagsak sa kanyang balikat ang mahaba, makintab, at maitim na buhok.<\/p>\n
Halos malaglag ang aking panga. Sa harap ko ay nakaupo ang isang napakagandang babae na sa tantya ko ay nasa edad dalawampu\u2019t lima lamang. Ang kanyang mga mata ay matalim ngunit may bahid ng lungkot, matangos ang ilong, at mapupula ang mga labi.<\/p>\n
\u2014S-sino ka talaga? Nasaan si Do\u00f1a Olivia? \u2014nauutal kong tanong habang pilit kong ibinabangon ang aking sarili mula sa sahig.<\/p>\n
Huminga siya nang malalim at tumingin nang diretso sa aking mga mata.<\/p>\n
\u2014Ako si Olivia, Leo. Ako si Olivia Montefalco. Walang matandang donya. Ako ang tunay na nagmamay-ari ng lahat ng kayamanang ito, \u2014mahinahong tugon niya.<\/p>\n
\u2014Pero bakit? Bakit kailangan mong magpanggap na matanda? Bakit kailangan mo akong pakasalan sa ganitong paraan? Ginawa mo ba itong laro para pagtawanan ako? \u2014sunod-sunod kong tanong, nararamdaman ang paghahalo ng gulat at kaunting galit. Matapos ang lahat ng pangungutya ng pamilya ko, matapos akong suntukin ng aking kuya at itakwil ng aking ina, isang malaking palabas lamang pala ang lahat?<\/p>\n
Lumambot ang ekspresyon ng kanyang mukha at tumayo siya mula sa kama. Lumapit siya sa akin at hinawakan ang aking nanginginig na balikat.<\/p>\n
\u2014Hindi ito laro, Leo. Ito ay usapin ng buhay at kamatayan ko, \u2014sabi niya, at sa pagkakataong ito, narinig ko ang pait sa kanyang boses.<\/p>\n
Pumunta siya sa malaking balkonahe ng kwarto at tumingin sa kadiliman ng bundok bago muling nagsalita.<\/p>\n
\u2014Dalawang taon na ang nakalilipas nang mamatay ang mga magulang ko sa isang plane crash. Iniwan nila sa akin ang buong Montefalco Holdings\u2014mga minahan, lupain, at bilyun-bilyong ari-arian. Ngunit may kondisyon ang testamento ng aking ama. Upang maging ganap ang aking pamamahala bago sumapit ang aking ika-dalawampu\u2019t anim na kaarawan, kailangan kong makasal. Kung hindi ako maikakasal, mapupunta ang lahat ng pamumuno sa aking tiyuhin na si Congressman Rodrigo Montefalco.<\/p>\n
Kumuyom ang mga palad niya habang nagpapatuloy sa pagkukuwento.<\/p>\n
\u2014Hindi lamang pera ang gusto ni Rodrigo. Nais niya akong patayin. Siya ang utak sa likod ng aksidente ng mga magulang ko, at matapos iyon, ilang beses na rin niya akong pinagtangkaang lasunin at ipapatay. Upang mailigtas ang buhay ko, nagtago ako. Sa tulong ng pinagkakatiwalaang abogado ng aking ama, pinalabas namin sa publiko na ang namamahala sa negosyo ay ang aking lola\u2014isang kathang-isip na “Do\u00f1a Olivia” na animnapung taong gulang at may malubhang sakit, habang ako naman ay nagpanggap na nag-aaral sa ibang bansa. Ngunit nang dumating ang takdang panahon ng kasal, kailangan kong maghanap ng lalaking mapagkakatiwalaan ko nang buong puso.<\/p>\n
Tumingin siya sa akin, may luhang nangingilid sa kanyang mga mata.<\/p>\n
\u2014Halos lahat ng lalaking nakapaligid sa akin ay bayaran ng tiyuhin ko o kaya’y mga taong sakim sa kapangyarihan. Hanggang sa makita kita. Noong araw na dinala mo ang iyong nanay sa ospital, nandoon ako. Nakita ko kung paano ka lumuhod sa harap ng mga doktor, kung paano ka nagmakaawa para lamang sa gamot ng iyong ina. Narinig kitang handang ibigay ang sarili mong mga organo mabuhay lamang siya. Doon ko nalaman na may isang lalaking may tunay na prinsipyo at tapat na pagmamahal. Inimbestigahan kita, Leo. Wala kang bahid ng kasakiman. Nang alukin kita ng kasal at pumayag ka upang iligtas ang nanay mo kahit alam mong hahamakin ka ng mundo… napatunayan kong hindi ako nagkamali.<\/p>\n
Natahimik ako. Ang bigat sa aking dibdib ay unti-unting napalitan ng habag at pagkaunawa. Ang sakripisyong inakala kong para lamang sa pamilya ko ay naging daan pala upang maging sandigan ng isang babaeng matagal nang namumuhay sa takot at pag-iisa.<\/p>\n
\u2014Kaya pala… \u2014bulong ko. \u2014Kaya pala ibinigay mo ang mga titulo at sasakyan kanina.<\/p>\n
\u2014Gusto kong subukan kung magbabago ang pakikitungo mo kapag hawak mo na ang pera, \u2014sabi niya habang bahagyang ngumingiti. \u2014At higit sa lahat, gusto kong makita kung gagalangin mo pa rin ako kahit sa pag-aakalang ako ay isang matandang hukluban. Ginawa mo ang lahat ng iyon nang may buong paggalang, Leo.<\/p>\n
Lumapit ako sa kanya at tinitigan ang kanyang mukha.<\/p>\n
\u2014Olivia… kahit sino ka man, tinupad mo ang pangako mong iligtas ang nanay ko. Dahil doon, may utang na loob ako sa iyo. Kung kailangan mo ng proteksyon laban sa tiyuhin mo, hindi kita iiwan.<\/p>\n
Ngunit bago pa man siya makasagot, biglang umalingawngaw ang tunog ng sunod-sunod na busina sa ibaba ng mansion. Sumunod ang kalabog ng bakal na gate at ang tahol ng mga aso. Napatakbo kami sa balkonahe. Sa ibaba, apat na itim na van ang sapilitang pumasok sa bakuran. Lumabas mula sa mga sasakyan ang armadong mga lalaki na pinangungunahan ng isang lalakeng naka-barong tagalog\u2014si Congressman Rodrigo.<\/p>\n
Sa pamamagitan ng megaphone, sumigaw ang tiyuhin:<\/p>\n
\u2014Olivia! Huwag ka nang magtago sa likod ng pekeng donya! Alam naming nandiyan ka, kasama ang binayaran mong asawa! Tapusin na natin ang palabas na ito bago sumikat ang araw!<\/p>\n
Nalukot ang mukha ni Olivia sa takot. Hinawakan niya ang aking braso nang mahigpit.<\/p>\n
\u2014Leo… natunton nila tayo. Nandito sila para kunin ang orihinal na marriage certificate at patayin ako bago marehistro ang kasal sa korte bukas ng umaga!<\/p>\n
Tiningnan ko ang mga armadong lalaki sa ibaba, at pagkatapos ay tiningnan ko si Olivia. Nawala ang takot sa aking isip. Sa loob ng ilang oras, natutunan kong ang babaeng ito ang nagbigay ng pangalawang buhay sa aking pamilya kahit itinakwil nila ako. Hinawakan ko ang kanyang kamay at tiningnan siya nang may determinasyon.<\/p>\n
\u2014Hindi nila magagalaw ang kahit isang hibla ng buhok mo, Olivia. Asawa mo ako, at simula ngayong gabi, ako ang magiging kalasag mo.<\/p>\n
![\"Video](\"https:\/\/storyph24.online\/wp-content\/uploads\/2026\/10\/Screenshot-2026-10-11-100946.png\")