BAHAGI 2 (Part 2)<\/p>\n
Parang binuhusan ako ng nagyeyelong tubig nang mapagtanto kong biglang naglaho si Vanessa.<\/p>\n
Sa gitna ng tensyon at iyakan sa pasilyo, mabilis kong hinalughog ng tingin ang buong palapag. Wala ang anino ng babaeng pitong taon kong pinagkatiwalaan. Hindi man lang siya nagpaalam kay Nanay Teresa o sa aking kapatid na si Camille. Agad kong dinukot ang aking telepono at pinindot ang numero niya. Tatlong ulit itong nag-ring bago tuluyang naputol\u2014pinatay niya ang linya.<\/p>\n
\u201cDr. Reyes,\u201d tawag ko sa doktor, nanginginig ang boses ngunit puno ng matinding galit at takot. \u201cMay dinalang inumin ang executive director ko mga tatlumpung minuto bago nag-collapse si Isabella. Isang customized herbal tea sa vacuum flask. Nasaan ang boteng iyon?\u201d<\/p>\n
Mabilis na kumilos si Dr. Reyes. Tinawag niya ang head nurse at ipinag-utos na i-cordon ang silid kung saan unang dinala si Isabella pagkatapos manganak. Sa kabutihang-palad, dahil sa kaguluhan kanina, hindi pa naililigpit ng janitorial staff ang bedside table. Nandoon pa ang kalahating bawas na insulated flask.<\/p>\n
\u201cIpadala ito agad sa toxicology lab,\u201d matigas na utos ni Dr. Reyes sa head nurse. \u201cI-freeze ang sample at hingin ang express forensic screen. Sabihin ninyo, priority code red.\u201d<\/p>\n
Nang maiwan kaming dalawa ng doktor, hinawakan ko ang aking ulo na tila sasabog. Bilyonaryo ako. May kapangyarihan akong magpatayo ng mga tulay at magpatakbo ng mga plantang nagbibigay ng kuryente sa buong lungsod, ngunit sa mga sandaling iyon, wala akong magawa kundi panoorin ang monitor ng ICU kung saan unti-unting bumababa ang oxygen saturation ng aking asawa.<\/p>\n
Bumalik ako sa private family lounge. Naabutan ko ang nanay ni Isabella na tahimik na nagdarasal habang hawak ang rosaryo. Lumapit sa akin si Camille, namumugto ang mga mata.<\/p>\n
\u201cKuya, anong sabi ng doktor? Magiging maayos ba si Ate Isa?\u201d tanong niya habang nanginginig.<\/p>\n
Hindi ko nagawang sabihin agad ang buong katotohanan dahil ayaw kong mag-panic ang mga matatanda, lalo na\u2019t kailangan din nilang asikasuhin ang triplets sa neonatal unit. \u201cGinagawa ng mga doktor ang lahat, Camille. Pero kailangan kong makausap ang security team natin ngayon din.\u201d<\/p>\n
Lumayo ako nang kaunti at tinawagan si Mark Javier, ang dating intelligence officer na pinuno ngayon ng aking executive protection at security details.<\/p>\n
\u201cMark,\u201d bungad ko nang sagutin niya ang tawag sa unang ring pa lamang. \u201cNasa Makati Medical kami. Nalason si Isabella. Kailangan kong hanapin si Vanessa Salazar ngayon din. I-lockdown mo ang access card niya sa corporate headquarters, i-check ang CCTV sa ospital, at subaybayan ang GPS ng company car na gamit niya.\u201d<\/p>\n
Natigilan si Mark sa kabilang linya. \u201cSir? Si Ma’am Vanessa po?\u201d<\/p>\n
\u201cHuwag ka nang magtanong. Gawin mo agad. At magpadala ka ng apat na armadong tauhan dito sa labas ng ICU at sa tapat ng nursery kung nasaan ang triplets. Walang lalapit sa mga anak ko at sa asawa ko nang walang pahintulot ko.\u201d<\/p>\n
\u201cMasusunod po, Sir Nathaniel. Aasikasuhin ko agad.\u201d<\/p>\n
Habang naghihintay, naglakad ako patungo sa neonatal intensive care unit (NICU). Sa likod ng makapal na salamin, nakita ko ang tatlong maliliit na incubator. Sina Sofia, Gabriella, at Lucas. Napakaliit ng kanilang mga kamay, halos kasinglaki lamang ng dulo ng aking hinlalaki. May mga maliliit na tubo sa kanilang mga ilong upang tulungan silang huminga. Ang mga sanggol na ito ang bunga ng labindalawang taong pagmamahalan namin ni Isabella\u2014mula noong mga panahong naghahati kami sa isang tasa ng instant noodles sa maliit kong apartment, hanggang sa araw na magpalitan kami ng singsing.<\/p>\n
\u201cKailangan kayo ng Mommy ninyo,\u201d bulong ko habang idinidikit ang aking palad sa salamin. \u201cLalaban siya. Nangangako ako sa inyo, lalaban siya.\u201d<\/p>\n
Makalipas ang halos dalawang oras, lumabas si Dr. Reyes mula sa ICU kasama ang isang forensic toxicologist. Madilim ang ekspresyon ng kanilang mga mukha.<\/p>\n
\u201cMr. Villanueva, positibo ang resulta,\u201d panimula ng toxicologist. \u201cAng inumin sa flask ay may mataas na konsentrasyon ng Aconitine\u2014isang uri ng lason mula sa halamang monkshood. Nagdudulot ito ng severe arrhythmia, pamamanhid, at paralysis ng respiratory system. Dahil katatapos lang manganak ng misis ninyo, mabilis itong sumipsip sa kanyang bloodstream.\u201d<\/p>\n
Kuyom ang aking mga kamao hanggang sa bumaon ang aking mga kuko sa aking palad. \u201cMay antidote ba?\u201d<\/p>\n
\u201cWalang specific direct antidote, ngunit sinimulan na namin ang aggressive charcoal hemoperfusion upang linisin ang kanyang dugo, kasama ang anti-arrhythmic medications,\u201d paliwanag ni Dr. Reyes. \u201cMalakas ang puso ni Isabella, Mr. Villanueva. Lumalaban siya. Ngunit ang susunod na labindalawang oras ang magtatakda kung kakayanin ng kanyang mga organ ang pinsala.\u201d<\/p>\n
Bago pa man ako makasagot, tumunog muli ang aking telepono. Si Mark.<\/p>\n
\u201cSir, nakuha namin ang CCTV footage ng ospital,\u201d mabilis na ulat ni Mark. \u201cAlas-nuwebe y media ng gabi, lumabas si Vanessa gamit ang emergency stairs sa likod ng delivery ward. Sumakay siya sa isang itim na sedan na walang plate number. Na-trace din namin ang huling transaction ng personal credit card niya\u2014bumili siya ng one-way ticket papuntang Singapore na aalis mamayang alas-sais ng umaga mula sa NAIA Terminal 3.\u201d<\/p>\n
Nanliit ang aking mga mata. Pitong taon. Pitong taon ko siyang itinuring na pamilya, binigyan ng mataas na posisyon, malaking sahod, at tiwala. Bakit niya gagawin ito kay Isabella na wala namang ibang ginawa kundi maging mabait sa kanya?<\/p>\n
\u201cHuwag ninyong hayaang makaalis ang eroplano,\u201d mariin kong utos. \u201cMakipag-ugnayan ka sa Aviation Security Group at sa NBI. Sabihin mong kaso ito ng frustrated murder. Papunta na ako diyan.\u201d<\/p>\n
Iniwan ko si Nanay Teresa at ang pamilya ni Isabella upang magbantay sa ospital kasama ang dalawang security personnel. Sumakay ako sa aking sasakyan kasama ang dalawa pang bodyguard. Habang binabagtas namin ang madilim na kalsada ng EDSA patungong paliparan, pumasok sa isip ko ang lahat ng mga nakaraang buwan.<\/p>\n
Naalala ko ang mga titig ni Vanessa kapag kasama ko si Isabella sa mga corporate events. Ang palagi niyang pagpupumilit na siya ang mag-asikaso ng mga personal kong gamit. At higit sa lahat, ang isang insidente tatlong buwan na ang nakalilipas nang mabalitaan niyang buntis si Isabella ng triplets\u2014isang linggo siyang hindi pumasok sa opisina dahil sa umano’y matinding trangkaso.<\/p>\n
Hindi iyon simpleng inggit lamang. May mas malalim at mas madilim na plano sa likod ng lahat ng ito. At bago sumikat ang araw, sisiguraduhin kong magbabayad ang sinumang nagtangkang sumira sa aking pamilya.
\n
![\"Video](\"https:\/\/storyph24.online\/wp-content\/uploads\/2026\/10\/Oct-21-17_37_Man_remembering_past_at_hospital_20261021174159_4K.jpg\")