BAHAGI 2: Ang Lihim na Pagsubok
Nanginginig ang buong katawan ni Clarisse habang nakatitig sa folder na inilapag ng punong abogado ng pamilya, si Atty. Valderama.
“Lolo Ernesto…” nauutal na sambit ni Gabriel, lumapit at humalik sa kamay ng matanda. “Bakit hindi po kayo nagpasabi na darating kayo? Sana nasundo namin kayo sa paliparan.”
“Kung nagpasabi ako, Gabriel, hindi ko makikita ang tunay na kulay ng mga taong pinagkakatiwalaan mo sa buhay mo,” malamig ngunit mariing sagot ni Don Ernesto.
Humarap ang matanda kay Clarisse. Walang galit sa kaniyang mga mata, kundi isang matinding pagkadismaya na mas masakit pa sa anumang sampal.
“Kanina, sinabi mo sa akin na ang bahay na ito ay pag-aari ng pamilya ng asawa mo,” simula ni Don Ernesto, bawat salita ay tumatagos sa katahimikan ng sala. “Tama ka naman. Ngunit nakalimutan mong itanong kung sino ang nagtayo ng pundasyong iyon.”
Binuksan ni Atty. Valderama ang mga dokumento.
“Nandito ako ngayong tanghali para personal na ibigay sa inyo ang titulo ng mansyong ito bilang regalo sa kasal ninyo ni Gabriel,” pagpapatuloy ng matanda habang itinuturo ang maliit na kayumangging bag. “Nasa loob din niyan ang deed of transfer para sa sampung porsyentong shares ng Montenegro Logistics na nakapangalan sana sa inyong mag-asawa. Gusto kong makita kung paano namumuhay ang aking apo kapag walang nakatingin.”
Bumagsak ang panga ni Clarisse. Parang binuhusan siya ng yelong tubig. Ang gusgusing matandang itinaboy niya at binuhusan ng maruming tubig ay may dalang yaman na magtitiyak sana ng buong kinabukasan niya.
“Clarisse…” lumingon si Gabriel sa asawa, ang mukha ay puno ng matinding galit at pagkabigla. “Binuhusan mo ba talaga ng maruming tubig ang Lolo ko?”