Bahagi 2: Ang Lihim ng Lupain
“Hindi ba ninyo alam?” tanong ng Alkalde habang nakatingin nang may pagtataka sa tatlong magkakapatid. “Si Don Carding ang pinakamalaking supplier ng bigas sa buong rehiyon. Ang lupang tinatapakan ninyo ngayon, pati na ang daan-daang ektaryang palayan mula rito hanggang sa karatig-bayan, ay pag-aari niya.”
Halos mawalan ng ulirat si Sheila. Ang inabot niyang business card kanina ay nanginginig na nalaglag mula sa kanyang mga daliri. Si Ben naman ay napaatras, habang si Ricky ay napalunok ng sariling laway sa matinding hiya.
“Hindi lang ‘yan,” dagdag ng Alkalde habang magiliw na tinatapik ang balikat ni Carding na marungis pa rin sa putik. “Kung hindi dahil sa paunang pautang at garantiyang ibinigay ni Ninong Carding sa munisipyo, hindi maipapatayo ang bagong pampublikong ospital kung saan mayroon kayong libreng klinika, Doktora. At Ricky, ‘di ba’t nagsumite ang kompanya mo ng bidding para sa farm-to-market road project? Si Ninong Carding ang may-ari ng lupang dadaanan at ang pangunahing pribadong katuwang ng pamahalaan para roon.”
Binalot ng nakakabinging katahimikan ang buong kabahayan. Ang mga kamag-anak na kanina’y tahimik lang nang kutagain si Carding ay napuno ng bulung-bulungan. Ang tatlong nakababatang kapatid na nagmamalaki sa kanilang mga SUV at sedan ay tila lumiit sa kinatatayuan. Ang maruming magsasaka na tinawag nilang “amoy lupa” at “walang narating” pala ang lihim na haligi ng buong bayan—at higit sa lahat, ang pundasyon ng kanilang mga pangarap.
“Mayor, tama na ‘yan,” marahang awat ni Carding habang nagpupunas ng basang kamay sa lumang basahan. “Pamilya tayo rito. Kumain na muna tayo.”
Subalit bago pa man makahakbang ang Alkalde papuntang hapag, dahan-dahang lumabas mula sa silid ang kanilang matandang ina, hawak ang isang lumang kahon ng mga dokumento.
