BAHAGI 2 (Part 2)
Nalaglag ang panga ko sa narinig. Hindi ko maigalaw ang mga binti ko habang nakatayo sa may pintuan ng conference room, mahigpit na nakayakap sa karton na naglalaman ng litrato ng aking mga anak at ilang gamit sa opisina.
Si Helena Villanueva.
Hindi ordinaryong pangalan ang Villanueva sa mundo ng komersiyo. Siya ang tagapagtatag at may-ari ng V-Corp Holdings—ang higanteng conglomerate na nagmamay-ari ng mga retail chains, pharmaceutical companies, at maging ang kumpanyang pag-aari ng mismong kliyenteng sana’y pagpe-presentan namin kahapon. Higit sa lahat, ang kumpanya ng pamilya Villanueva ang may-ari ng mayoryang porsyento ng shares ng mismong BrightLine Creative Solutions. Sa madaling salita, si Madam Helena ang tunay na may-ari ng agency, samantalang si Gavin ay isa lamang itinalagang managing partner at empleyado sa ilalim ng kanyang mga korporasyon.
“M-Madam Helena…” pautal na sabi ni Gavin, habang tumatagaktak ang malamig na pawis sa kanyang noo. Ang dating mapagmataas at mayabang niyang anyo ay naglaho na parang bula; pinalitan ito ng hitsura ng isang taong huling-huli sa sariling kalokohan. “P-pasensya na po. May maling impormasyon lang po na nakarating sa akin kahapon. Akala ko po ay nagpabaya si Daniel sa trabaho niya kaya ko siya nasibak. Ginagawa ko lang naman po ang para sa ikabubuti ng ahensya—”
“Ika-bubuti ng ahensya?” putol ni Madam Helena. Malamig at buo ang kanyang boses, bawat pantig ay may bigat ng awtoridad na nagpatahimik sa buong silid.
Itinuro niya ang silya sa kanyang tabi. “Daniel, iwan mo muna ang kahon mo riyan. Halika rito at maupo ka.”
Dahan-dahan kong inilapag ang karton sa gilid ng mesa at lumapit. Nanginginig ang aking mga tuhod habang hinihila ang swivel chair sa tabi niya. Kahapon lamang, duguan at hirap na hirap siyang huminga sa tabi ng maruming Aguinaldo Highway habang hawak ko ang kanyang nanginginig na palad. Ngayon, sa kabila ng kaunting pamumutla, nakikita sa kanyang mga mata ang talas ng isang lider na hindi basta-basta mapapaikot ninuman.
“Ma’am, kumusta po ang pakiramdam ninyo?” ang unang lumabas sa bibig ko.
Bahagyang lumambot ang kanyang mukha, at sumilay ang isang marahang ngiti sa kanyang labi. “Maayos na ako, Daniel. Dahil sa mabilis mong pagtawag at pagsunod sa CPR protocols na idinikta ng dispatcher habang hinihintay ang ambulansya, hindi tuluyang napinsala ang puso ko dahil sa mild heart attack. Sabi ng mga doktor, kung naantala pa nang limang minuto ang tulong, malamang ay hindi na ako umabot sa ospital.”
Humarap muli si Madam Helena kay Gavin, at mabilis na naglaho ang lambot sa kanyang mukha.
“Kahapon, habang nasa emergency room ako at nagpapagaling, nakatanggap ako ng tawag mula sa Board of Directors,” simula ni Madam Helena, habang dahan-dahang binubuklat ang isang makapal na folder sa kanyang harapan. “Sinabi sa akin na hindi sumipot ang BrightLine sa ₱18 million presentation para sa Zenith Mobile. At nang tanungin ng board kung anong nangyari, sinabi mo, Gavin, na ang lead account executive mo na si Daniel Reyes ay bigla na lamang nag-AWOL at hindi nag-turn over ng mga dokumento.”
“G-Gavin?” Napalingon ako sa dati kong boss. Hindi ako makapaniwala. “Sir, nasa shared folder ng kumpanya ang buong deck! Kahit wala ako, nakahanda ang presentation file at ang printed brochures sa mesa ninyo!”
Yumuko si Gavin, nanginginig ang mga kamay na nakatago sa ilalim ng mesa.
“Pero hindi lang iyon ang nalaman ko,” patuloy ni Madam Helena habang inilalabas ang ilang dokumento mula sa folder. “Nang marinig ko mula sa mga nars na isang Daniel Reyes ang nagdala sa akin sa ospital at nagtangkang tumawag nang paulit-ulit sa opisina ninyo bago siya magmadaling pumasok, nagduda ako. Kaya inatasan ko ang sarili kong corporate audit team kagabi na silipin ang mga transaksyon ng opisina mo sa nakalipas na anim na buwan.”
Bumagsak ang panga ni Gavin. Ang dalawang lalaking naka-amerikana sa likod ni Madam Helena—na kinatawan pala ng internal legal and fraud department—ay sabay na naglapag ng mga audited spreadsheets sa mesa.
“Gavin,” anang Madam Helena, “tatlong buwan mo nang pinaplano na ipagkanulo ang ahensyang ito. May sarili kang kumpanya na nakarehistro sa pangalan ng kapatid mo—ang Apex Point Marketing. Ginamit mo ang buong proposal at creative deck na pinagpuyatan ni Daniel, pinalitan mo lamang ang logo, at isinumite mo nang palihim sa mga executive ng Zenith Mobile bago pa man ang alas-otso y medya kahapon. Sinasadya mong sirain ang presentation ng BrightLine para tuluyang mapunta sa lihim mong kumpanya ang kontrata!”
Napatitig ako kay Gavin, nanlilisik ang aking mga mata. Apat na taon kong ipinagkatiwala sa kanya ang aking karera. Halos ubusin ko ang aking mga gabi, lumiban sa mga family dinner, at magpakapagod para sa mga pitch na siya ang laging umaani ng papuri. Ang buong presentation na iyon ay bunga ng tatlong linggong kawalan ko ng tulog—at ginamit lamang niya iyon para pagnakawan ang sarili niyang kumpanya at sirain ang pangalan ko.
“Gavin, tinanong mo si Daniel kahapon kung bakit niya inaksaya ang oras niya para iligtas ang isang taong hindi niya kamag-anak,” sabi ni Madam Helena, mababa ngunit mariin ang boses. “Kung hindi dahil sa malasakit ng taong ito, baka hanggang ngayon ay hindi ko pa nalalaman ang pagnanakaw mo sa pondo ng BrightLine at ang pag-agaw mo sa mga proyekto ng kumpanya. Ngunit dahil naging tapat siya sa tawag ng kanyang pagkatao, nailigtas niya hindi lang ang buhay ko, kundi ang buong ahensyang ito mula sa mga kamay ng isang manggagantso.”
Nalukot ang mukha ni Gavin sa takot. “Madam, pakiusap, magpapaliwanag ako. Huwag po ninyong idamay ang pulis—”
“Hindi na kita kailangang pakinggan,” malamig na tugon ng ginang. “Arestado ka na sa kasong corporate fraud, qualified theft, at breach of fiduciary duty. Naghihintay na ang mga awtoridad sa lobby para dalhin ka sa presinto.”
Kasabay noon, bumukas ang pinto ng conference room at pumasok ang dalawang pulis kasama ang head ng building security. Hindi na nakapalag si Gavin habang pinapatayo siya mula sa kanyang upuan at pinosasan sa harap ng lahat ng mga empleyadong nakasilip mula sa labas ng salaming dingding.
Nang mailabas si Gavin, muling bumalot ang katahimikan sa silid. Humarap sa akin si Madam Helena, at muling nagbago ang kanyang ekspresyon tungo sa isang malalim at taos-pusong pasasalamat.
“Daniel,” aniya, “marami pa tayong dapat pag-usapan tungkol sa hinaharap mo.”
